Архив | Октябрь 2014

Աշունը ճապոնական պոեզիայում

Ա՜խ, եթե աշնան քամին

Այնքան թափված տերևներ բերեր,

Որպեսզի տաքացներ բուխարին… 

Բանաստեղծությունն ասում է՝ երանի աշնան ուժգին քամին շատ չորացած տերևներ բերեր, որպեսզի բուխարին վառեինք և դիմանայինք այս ցրտին: 

Реклама

Մայրենիի տնային առաջադրանք

Ուրբաթ օրը առավոտյան արթնացա, հագնվեց և գնացի դպրոց: Այնտեղ ինձ մի մաթեմաթիկական խնդիր հանձնարարեցին: Դասերը վերջացան և մենք դուրս եկանք դպրոցից: Երբեմն մենք մնում ենք ֆուտբոլ խաղլու, բայց այս անգամ չմնացինք: Ես և մեր դասարանի Վանիկը մարգարիտ էինք բերել: Գնացինք դարբնոց, մարգարիտները տվեցին դարբնին և նա յուրաքանչյուրիս համար մի գեղեցիկ սուր գործեց: Դա մեզ համար մի մեծ պարգև էր: Մենք դուրս եկանդ դարբնոցից և գնացինք այգի քայլելու: Ճանապարհին մի կենդանի տեսանք: Հեռվից մեզ թվաց թե գայլ է, բայց իրականում դա շուն էր: Հետո գնացի տուն: Խնդիրս լուծեցի, մի քիչ հեռուստացույց նայեցի և պարկեցի քնելու:

Մայրենիի տնային աշխատանք

1. Թվարկիր հերոսներին և յուրաքանչյուրին բնութագրիր դիպուկ բառերով:

Տոնինոն: Տոնինոն շատ խորամանկ էր: 

Ուսուցիչը: Ուսուցիչը ջղայն էր: 

Սպիտակ նեգրը: Սպիտակ նեգրը կոպիտ էր: 

Պաոլան: Պաոլան շատ ընկերասեր էր: 

2. Ինչպիսի՞ն էին հինգերորդ բ դասարանի երեխաները: Համեմատե՛ք ձեր դասարանի հետ, ի՞նչ նմանություններ և տարբերություններ եք նկատում:

Նրանք շատ չարաճճի էին: Մենք նրանց նման ենք տարզանությամբ, բայց ոչ ծույլիկությամբ: 

3.«Հիմա ես գիտեմ, թե աշխարհում ինչն է ամենավատ բանը,- ասում էր ինքն իրեն Տոնինոն,- ոչ «երկուսը» և  ոչ էլ աղքատությունը: Չէ՞ որ աղքատները կարող են իրար օգնել: Ամենավատ բանը մենակությունն է: Մենակ մարդը միշտ էլ անուժ է: Երջանկության համար ուրիշ մարդիկ են պետք՝ մայր, բարեկամներ, ընկերներ, ուսուցիչ, մի խոսքով, աշխարհի բոլոր մարդիկ»: Պատմիր, թե ինչն է  քեզ համար ամենավատ բանը, համաձա՞յն ես, որ մենակ մարդը միշտ էլ անուժ է, և ի՞նչ է երջանկությունը քեզ համար:

Ամենավատ բանը իմ համար մենակ լինելն է, ես համաձայն եմ Տոնինեյի հետ «մենակ մարդը միշտ էլ անուժ է» իսկ երջանկությունն ինձ համար մարդիկ են, որոնց հետ կարող եմ կիսվել և պատմել այն հետաքրքիր բաների մասին, ինչ որ իմ հետ կատարվել է:

 

4.Ի՞նչ ես կարծում՝ ինչո՞ւ Պաոլան տեսավ Տոնինոյին:

Որովհետև նա էլ մենակ էր և ոչ ոք իր հետ ընկերություն չէր անում: 

5. «Դժվարությունը արգելք է, որի վրայով պետք է թռչել»,- մտածում էր Տոնինոն: Իսկ ի՞նչ է դժվարությունը քեզ համար, ինչպե՞ս ես դու հաղթահարում դժվարությունները:

«Դժվարությունը խոչնդոտ է, որը հաղթահարում եմ ուժերս ներդնելով»

6. Մի նամակ գրիր Ջաննի Ռոդարիին և հայտնիր քո կարծիքը գրքի վերաբերյալ:

Բարև, սիրելի Ջաննի Ռոդարի, ինձ շատ դուր եկավ «Անտեսանելի Տոնինոյի արկածները» գիրքը և խորհուրդ կտամ էլի այսպիսի գրքեր գրես: Ես դրանք հաճույքով կկարդամ: 

7. Ո՞ր հատվածներում ես քեզ նմանեցնում Տոնինոյին, հիշիր մի այդպիսի դեպք և պատմիր: 

Ինձ հետ ոչ մի այդպիսի դեպք չի պատահել: