Архив | Ноябрь 2016

Թիմ Թալեր վիպակի վերլուծություն և ելք Թիմ Թալերին

Թիմ Թալերի հետ կատարված դեպքերից հետո, նա հասկացել է, որ ծիծաղն ավելի կարևոր է քան գումարը, այդ պատճառով նա իրեն խոսք է տվել ետ վերադարձնել իր ծածաղը: Նա ցանկանում էր գտնել Անատասին, որպեսզի Անատասը վերադարձնել իր ծիծաղը: Բայց ես կասկածում եմ, որ Անատասը կվերադարձներ ծիծաղը, այդ պատճառով նրան մնում էր մի ճանապարհ: Նա պետք է ինչ որ մեկի հետ, որը համոզված էր որ Թիմը չէր ծիծաղի, գրազ գար, որ կծիծաղեր, թեկուզ ոչնչի վրա, միայն գրազ գար որ կծիծաղեր իր հին ծիծաղով և նա կծիծաղեր, քանի որ նա հնարավորություն ուներ գրազ գար ցանկացած բան և հաղթեր: Թիմը միայն այդպես կարող էր իր ծիծաղը հետ վերադարձնել:

Реклама

Մայրենիի տնային առաջադրանք «28.11.2016»

* Աշխատանք բառարանով — քոնձրոտած — մաշված, վարգաձի-վազղ ձի, մթագնել-խավարել, կաթնահունց-կաթով հունցված, փնովել-վատաբանել, իսպառ-ամբողջովին, ներբան-կոշկատակ, անարգել-արհամարել, հանդգնել-համարձակվել, քմահաճույք-կամայականություն, ողջամիտ-խելամիտ, յունգա-աշակերտ նավաստի, պարփակվել-շրջափակել

* Հարստությունից, միևնույնն է, ոչ մի ուրախություն չպետք է սպասել: — Արդյո՞ք հարստությունը ուրախություն չի բերում. մեկնաբանիր այս միտքը:

Առանց ուրախության հնարավոր չէ ուրախանալ հարստության վրա, բայց թեթևամիտ մարդիկ, ովքեր կարող են ուրախանալ, շատ հնարավոր է, որ ուրախանան հարստության վրա: Ուրախանալու համար պետք է լինել երջանիկ, իսկ հարստությունը երջանկություն չի բերում: Երջանկություն բերում է լավ շրջապատը, ընկերների ծավալուն քանակը, մի խոսքով այնպիսինները, որոնց հետ հնարավոր է կիսվել, իսկ հարուստներին բոլորը փնովում են և գոռոզամիտ անվանում: Բոլոր հարուստներն են այդպիսին և շատերը արժանի են այդ փնովումներին:

* Նա իր ծիծաղը փոխեց մի բանի հետ, որն իրեն բոլորովին պետք չէր: — Եթե անհրաժեշտ չլիներ, Թիմը չէր գնա այդ քայլին. ուրեմն ինչու՞ համաձայնեց:

Համաձայնեց, քանի որ նա ժամանակին շատ թեթևամիտ տղա էր, բայց շատ էր սիրում իր հայրիկին և ցանկանում էր գերեզմանին մարմարե շիրիմաքար դնել: Չնայած որ իրեն պահում էր իր խորթ մայրը, ցանկանում էր լավ նվերներ գնել մոր համար և իր եղբորը, որը միշտ իրեն խանգարում էր: Նա ցանկանում էր իրեն հեծանիվ գնել: Թիմը մտածում էր, որ հարստություն ունենալով կարող է շատ ընկերներ ձեռք բերել և իրեն երջանիկ զգալ՝ չհասկանալով, որ երջանիկ լինելու համար ուրախանալ է պետք, իսկ առանց ծիծաղի ուրախանալ հնարավոր չէր:

* Ամենաբարդ բաները երբեմն շատ պարզ են դառնում, եթե նրանց մասին խոսում ես որևէ մեկի հետ: — Համաձայնիր կամ հերքիր այս միտքը՝ հիմնավորելով պատասխանդ:

Ես համաձայն եմ այս մտքի հետ, քանի որ տխուր մարդիկ, որոնց միտքը խոժոռված է, երբ կիսվում են ընկերոջ, եղբոր կամ ինչ-որ ուրիշի հետ, թեթևանում են և իրենց ավելի լավ են զգում: Քեզ ավելի լավ ես զգում, երբ քեզ լավ խորհուրդներ են տալիս և աջակցում, իրականացնելու դրանք, բայց երբեմն պետք է ինքդ դատես և հասկանաս այդ խորհուրդների իրականացումից հետո հետագա հետևանքները, քանի որ կարող է ավելի վատ լինել, քան դու կարծում ես:

Թարգմանություն Ֆիննական դպրոցի մասին

  1. Индивидуальность:

Для каждого ребенка составляется индивидуальный план обучения и развития. Индивидуализация касается содержания используемых учебников, упражнений, количества классных и домашних заданий и отводимого на них времени, а также преподаваемого материала: кому «корешки» – более подробное изложение, а от кого требуются «вершки» – кратко о главном.

  1. Անհատականություն

Յուրաքանչյուր երեխայի համար պատրաստվում է հատուկ պլան սովորելու և զարգանալու համար: Անհատականացումը վերաբերվում է օգտագործվող դասագրքերի բովանդակությունից, վարժությունների, տնային և դասարանական հանձնարարությունների քանակից և նրանց վրա վատնած ժամանակից, ինչպես նաև սովորեցրած նյութը՝ ում «արմատները» ավելի մանրամասն բացատրած և ումից պահանջվում է «ցողունները» – կարճ գլխավորի մասին:

 

На уроке в одном и том же классе дети выполняют упражнения разного уровня сложности. И оцениваться они будут согласно персональному уровню. Если отлично выполнил «свое» упражнение начальной сложности, получи «отлично». Завтра  дадут уровень выше – не справишься, ничего страшного, снова получишь простое задание.

Նույն դասաժամին նույն դասարանում երեխաները կատարում են վարժությունը տարբեր աստիճանի բարձրության: Եվ նրանք պետք է գնահատվեն, համաձայն պահանջված մակարդակին: Եթե գերազանց ես կատարել «քո» վարժությունը սկզբնական բարդության, կստանաս »գերազանց»: Վաղը կհանձնարարեն բարձր մակարդակի – չես կատարի, վախենալու բան չկա, նորից կստանաս հասարակ հանձնարարություն:

 

В финских школах, наряду с обычным обучением, есть две уникальные разновидности образовательного процесса:

Ֆիննական դպրոցներում սովորական ուսուցման հետ, կա երկու հետաքրքիր տարատեսակ կրթության ընթացքում:

 

– Поддерживающее обучение «слабых» учеников – то, чем в России занимаются частные репетиторы. В Финляндии репетиторство популярности не имеет, школьные учителя добровольно справляются с дополнительной помощью во время урока или после него.

— Թույլ երեխաներին օգնելու համար – այն որը որը Ռուսաստանում զբաղվում են մասնավոր դաստարակները: Ֆիռլանդյաում դաստիարակների աշխատանքը տարածում չունի, դպրոցի ուսուցիչները բարի կամքով օգնում են, կրկնակի օգնություն են ցույց տալիս թե դսերի ժամանակ, թե դասերից հետո:

 

 

– Коррекционное обучение – связано с устойчивыми общими проблемами в усвоении материала, например, из-за непонимания неродного финского языка, на котором ведется обучение, или в связи со сложностями с запоминанием, с математическими навыками, а также с асоциальным поведением некоторых детей. Коррекционное обучение проводят в малых группах или индивидуально.

Ուղղիչ ուսուցումը՝ դա կապված է ընդհանուր խնդիրներից նյութը յուրացնելու համար, օրինակ՝ Ֆիննական ժողովրդական լեզվի անհասկանելիության, որի վրա տարվում է ուսումը, կամ էլ կապված հիշողության բարդությունների հետ, մաթեմատիկական հիմունքների, ինչպես նաև խնդիրներ ունեցող որոշ երեխաների հետ: Այդ ուղղիչ ուսուցումը անց են կացնում փոքր խմբերով, կամ անհատական:

 

Первый раз в первый финский класс

Одна моя знакомая, недавно переехавшая в Финляндию, в прошлом году повела ребенка в 1-й класс. Она волновалась и готовилась к событию, как и положено, согласно русским традициям. Позже эмоционально делилась необычным опытом:

Առաջին անգամ Ֆիննական առաջին դասարան

Իմ ծանոթներից մեկը, ոչ վաղուց տեղափոխվել էր Ֆինլանդիա, անցյալ տարի իր երեխային տվել էր առաջին դասարան: Նա շատ էր անհանգստանում և պատրաստվում էր այդ իրադարձությանը, ինչպես և ընդունված է Ռուսական օրենքներում: Իսկ ավելի ուշ նա զգացմունքներով կիսվում էր ոչ սովորական փորձով:

 

«Сбор возле школы в 9 утра, 14 августа. Первый шок. Впечатление, что дети «как спали, так и пришли». Мой сын в пиджачке с галстуком и букетом выглядел как приглашенный артист. Цветов кроме нас никто не дарил, бантов, шаров, песен и прочих атрибутов праздника не было. Директор школы вышла к школьникам 1–4 классов (старшие – в другом здании), сказала пару приветственных слов и поименно указала ученикам, кому в какой класс. Все. Здравствуй, наше самое первое сентября!

Հավաքը դպրոցի մոտ առավոտյան ժամը 9-ին օգոստոսի տասնչորսին: Առաջին ցնցումը: Տպավորությունն այնպիսինն էր, թե երեխաները ինչպես քնել էին, այդպես էլ եկել էին: Իմ տղան կոստյումով, փողկապով և ծաղկեփնջով նման էր հրավիրված դերասանի: Մեզանից բացի ոչ ոք ծաղիկներ չէր նվիրել, ժապավեններով, փուչիկներով, երգերով և այլ ատրիբուտներով տոնակատարություններ չկար: Դպրոցի տնօրենը դուրս եկավ 1-4 դասարանցիների մոտ (մեծահասակները ուրիշ շենքում էին), ասաց մի քանի ողջյունի խոսք և ցույց տվեց աշակերտների որը որ դասարան պետք է գնա: Վերջ: Ողջույն, մեր մշտական սեպտեմբերի մեկ:

 

Все иностранцы определены в один класс: шведы, арабы, индус, англичанка, по паре детишек из Эстонии, Украины, России. Финская учительница и 3 переводчика. Некоторые дети посещают 1-й класс второй год, поэтому они тоже «на подхвате»,  в помощь.

Բոլոր արտասահմանցիները ընտրված են մեկ դասարանում՝ շվեդները, արաբները, հնդիկները, ալգլիացիները, մի երկու հոգի Էստոնիաից, Ուկռաինայից և Ռուսաստանից Ֆիռլանդացի ուսուցչուհին և երեք թարգմանիչ: Մի քանի երեխաները հաճախում են առաջին դասարան երկրորդ տարին, այդ պատճառով նրան նույնպես կցված է օգնություն:

 

Второй шок, уже с положительной стороны: от родителей никакой подготовки к школе не требуется. Буквально все, «от ранцев до сланцев» (портфель, наполненный «канцелярией», шлепки для бассейна, даже полотенце) ребенку выдали в школе. От родителей вообще ничего не требуется: «все хорошо, ваш ребенок замечательный», говорят всем. Единственное, о чем заботятся – достаточно ли времени проводят вместе ребенок и родители.

Երկրորդ ցնցումը, արդեն լավագույն կողմից՝ ծնողներից ոչ մի նախապատրաստում դպրոցին չի պահանջվում: Բառացիորեն ամեն ինչ՝ սկսած պայուսակներից, տետրերից վերջացրարած (պայուսակները, ամբողջությամբ լցված, հողաթափեր լողավազանի համար, նույնիսկ սրբիչ) երեխային տրամադրում է դպրոցը: Ծնողներից առհասարակ ոչինչ չի պահանջվում՝ ամեն ինչ լավ է, ձեր երեխան հիանալի է,-ասում են բոլորին: Միակ բանը, ինչի համար նրանք հոգ են տանում, բավական է արդյոք ժամանակը, որը միասին անց են կացնում ծնողն ու երեխան:

 

Третий, запомнившийся момент – столовая. На сайте школы меню на месяц, ребенок сам накладывает себе, что хочет из предложенного, на его школьной странице в Интернете есть «корзина». Меню учитывает любые предпочтения ребенка, любую диету, если таковая имеется, нужно только сообщить, также есть вегетарианская кухня. В столовой дети, как и в классе, сидят каждый за своим столом».

Երրորդ հիշվող պահը՝ ճաշարանը: Դպրոցական սայտում մի ամսվա մենյուն գրված է, երեխան ինքը ընտրում է իր համար, թե առաջարկվածներից ինչ է ուզում, իր համացանցի դպրոցական էջում կա զամբյուղ: Մենյուն հաշվառված է երեխայի ցանկությամբ, ցանկացած դիետա, եթե այդպիսին կա, միայն պետք է այդ մասին հայտնել, կա նույնպես բուսակերների խոհանոց: Ճաշարանում երեխաները, ինչպես և դասարանում, ամեն երեխա նստում է իրեն հատկացրած սեղանի մոտ:

Mkhitar Sebastatsi, biography

Born Petros Manuk  in Sivas (Sebaste) in Anatolia on 7 February 1676, he entered the Surp Nshan (Holy Cross) monastery, taking the name Mekhitar. In 1696 he was ordained a priest.
In 1701 inspired by the idea of creating an order of preachers dedicated to raising the educational and spiritual level of the Armenian people Mekhitar founded in Constantinople what would become known after his death as the Mekhitarist Order. , Two years later, escaping persecution by the Ottoman authorities, the order moved to Modon in the Peloponnese, then known as the Morea, which was a Venetian possession. In 1715, the order moved to the Island of San Lazzaro degli Armeni at the invitation of the Venetian Republic. Mekhitar built up the monastery on the island and the order which sent out priests to serve Armenian communities in the Middle East.
Mekhitar died at the monastery on 27 April 1749 and is buried in the monastery church.